loading

سفر

سفرستان یک تجربه: سفر

سفرهای برنامه‌ریزی شده و نرفته غمگین‌اند. جای خالی‌شان همیشه خودنمایی می‌کند. حتی اگر بعدها گذرمان به همان مقصد بیفتد، گاهی حس حسرت پیش از لذت سفر سراغ‌مان می‌آید و خودمان را با آدم‌های آن سفر از دست‌رفته تصور می‌کنیم. بعضی سفرها بی‌بازگشت‌اند. مسافران می‌روند و حادثه یا چیزی دیگر سبب می‌شود برنگردند. این سفرها هم حسرت‌بارند، هم فرصتی برای آخرین دیدار بوده‌اند و هم یادآور خطری‌اند که از بیخ گوش‌مان گذشته. همیشه با خودمان در جدالیم: نرفتن‌مان موهبت بود یا خسران؟ ... ادامه نوشته

هزارویک نقش نقاشی‌های امیل دو هوسه‌ی فرانسوی از مردان و زنان ایران 160سال پیش

مجموعه ای از نقاشی های لوئی امیل دوهوسه از مناظر و مردم ایران این نقاشی ها در میانه ی قرن نوزدهم میلادی - در سال های ۱۲۳۶ تا ۱۲۳۸ هجری - در طی مأموریت نظامی دوهوسه در ایران همزمان با سلطنت ناصرالدین شاه کشیده شده اند . ... ادامه نوشته

فریاد جاده

کاش می‌شد بنشینیم خانه و از عکس‌های سفر دوستان و دیگران خاطره‌های شخصی‌ای برای خودمان بسازیم. کاش می‌شد آن‌قدر در این تصاویر شریک شد که یکی از مسافرها خودمان شویم. روایت بهار کاتوزی روایت آدمی است که دیگر نمی‌تواند خودش را در عکس‌ها بیابد. کوله‌ را روی دوش می‌اندازد و راهی می‌شود. ... ادامه نوشته